Witold Ochał

Dzięki topolom

Chwała tym, co nie wycinają drzew na miedzach i przy polnych drogach. Bez nich krajobraz byłby o wiele nudniejszy.

W ciągu dnia trochę chmurek, trochę deszczu, od czasu do czasu odrobina słońca. Musiałem ruszyć się z domu, zaczerpnąć świeżego powietrza i miałem też nadzieję na kilka fotek. Dzięki temu, że trafiłem do tej urokliwej dolinki z (chyba) topolami i kilkoma innymi drzewami oraz dynamicznemu niebu wyszły mam nadzieję całkiem ciekawe kadry.

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE NOCKOWA ZACHÓD SŁOŃCA TOPOLE POLA

Tęcza poczekała

Nie jest powiedziane, że musi być widoczny cały łuk tęczy, aby było pięknie. Czasami wystarczy jej mały kawałek aby ładnie udekorować kadr.

Wczoraj po licznych burzach na koniec dnia na kilka chwil wyglądnęło słońce. Co za fuks, że oglądnąłem się za siebie i zauważyłem ten malutki urywek tęczy. Pojawiła się na intensywnych smugach opadowych gdzieś tam w oddali. Na chwilę zatrzęsły mi się ręce i przestraszyłem się, że nie zdążę jej sfotografować. Ona jednak cierpliwie na mnie czekała przez kilka minut. Mogłem zrobić kilka ujęć.

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE ZAGORZYCE PODLASEK TĘCZA NAD KRZYŻAMI

Usta Wieloryba (Whales Mouth) – Cumulonimbus arcus II

Kto powiedział, że najciekawsze widoki są na czele komórki burzowej? Owszem, chmury szelfowe robią wrażenie, ale znaleźć się tuż pod przechodzącym czołem komórki burzowej?

To już czwarty dzień z przechodzącymi konwekcjami. Już od popołudnia czyhałem na ciekawe zjawiska i udało się! Po raz kolejny udało się złapać przepiękne czoło komórki z chmurą zwaną Ustami Wieloryba (Whales Mouth), która pojawiła się na czele burzowej Cumulonimbus arcus.

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE PODLASEK ŁOWCA BURZ BURZA KONWEKCJA USTA WIELORYBA

Klimat nie do podrobienia

Kiedy rzepak jeszcze był w pełnym rozkwicie starałem się robić jak najwięcej zdjęć. Robiłem zdjęcia o zachodzie słońca, o wschodzie, ale szczególnie czekałem na takie warunki jak poniżej – niedługo po deszczu i z lekkimi wieczornymi przejaśnieniami. Tego klimatu nic nie podrobi.

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE ZAGORZYCE RZEPAKOWE KLIMATY PO DESZCZU

Na spotkanie

Chyba wracam powoli do gry. Wczoraj wyjechałem po raz pierwszy na plener. Kiedy przeczytałem o prognozowanych konwekcjach, wiedziałem, że już dłużej nie wysiedzę w domu.

W tym roku widowiskowe konwekcje i burze jak do tej pory nie dopisują, więc gdy tylko sprawdziłem aplikację pogodową i okazało się, że nad moją okolicę zbliża się chmura opadowa, wsiadłem w auto i pojechałem jej na spotkanie. To była szybka akcja, bo chwilami padał już deszcz i w zasadzie niektóre ze zdjęć powstały z okna samochodu.

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA sĘDZISZÓW MAŁOPOLSKI PODKARPACIE KONWEKCJA CHMURA OPADOWA BURZA ŁOWCA BURZ

Skrytożerca ćmy bukszpanowej

O ćmie bukszpanowej (Cydalima perspectalis) usłyszałem w tamtym roku. I nie sądziłem, że tak szybko znajdzie również jeden skromny bukszpan w moim ogrodzie.

Kilka dni temu zauważyłem dziwne zainteresowanie moim bukszpanem zaprzyjaźnionych wróbli z okolicy. Podlatywały, siadały obok wpatrując się w krzak, po czym lądowały na nim i nurkowały do środka. Zaczaiłem się na nie z aparatem, były tak pochłonięte swoim zajęciem, że nie zwracały na mnie uwagi, mimo że siedziałem kilka metrów obok. Dopiero na zdjęciu, w powiększeniu zobaczyłem, że smakują się w gąsienicach ćmy bukszpanowej! Zdałem sobie sprawę, ile tych gąsienic musiało być w małym krzaczku, skoro aż dwa dni zeszło im oczyszczenie go z intruzów.

Jak się pozbyć ćmy bukszpanowej (Cydalima perspectalis)

Skrytożerca ćmy bukszpanowej (Cydalima perspectalis)

Droga pozakręcana

Końcówka kwietnia to nie tylko kwitnące rzepaki, to również wszechobecna świeża zieleń, która zwłaszcza w promieniach zachodzącego słońca mieni się bajecznymi odcieniami.

To był wieczór, kiedy na niebie prawie nie było chmur. Prawie – bo kilka niewielkich obłoczków płynęło sobie nad zachodnim horyzontem. Zawsze podobały mi się klimaty Ponidzia, i tego wieczoru, kilkanaście kilometrów od domu, w moim powiecie ha Podkarpaciu znalazłem prawie identyczne klimaty.

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE GLINIK

Górki, pagórki

Rzepak był jeszcze żółciótki, a wręcz dopiero zaczynał kwitnąć. W ostatnie dni kwietnia pogoda dopisywała, a to zachęcało do spacerów. Udałem się na gościnne występy na Pogórze Strzyżowskie. Szczególnie urzekły mnie widoki z miejscowości Jaszczurowa.

Jadąc na miejsce na kilkudziesięciometrowym odcinku drogi rośnie szpalerek brzóz. W połączeniu z jednym z wyższych wzniesień tworzy on cudowną kompozycję. Sprawia, że chciałoby się zamieszkać tam w tym domku na górce 😉

Kiedy wyjechałem na kolejne wzniesienie mogłem sfotografować miejsce, z którego robiłem fotkę wyżej. Chyba łatwo je znaleźć:

Na szczycie rośnie kilka pojedynczych drzewek, jakby obrażonych na siebie. Cienie były już dłuższe niż drzewa, a okoliczne wzniesienia i to bajkowe światło zachodzącego słońca dopełniły kadr:

W dużej mierze liczyłem na kwitnące już rzepaki, ale w tym roku raz, że w tej okolicy było ich mało, a dwa, że jeszcze nie zdążyły dojrzeć:

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT STRZYŻOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE JASZCZUROWA PAGÓRKI WIOSNA WIOSENNE WIDOKI WIEJSKIE KLIMATY

Co one we mnie widzą

Jak się okazało w ciągu ostatnich kilku dni, w moim ogrodzie mieszka całkiem sporo owadów. Czuję się już na tyle dobrze, że pozwalam sobie na coraz dłuższe spacery, ale na razie po ogródku. Ale już mnie korci, żeby w końcu pojechać na jakiś konkretny wschód lub zachód słońca.

Wracając do owadów, nie mam pojęcia co one we mnie widzą, ale strasznie lubią wchodzić mi na dłoń. Oprócz tych, co przede mną uciekają oczywiście. Łapię za roślinę z siedzącym owadem, żeby ją przytrzymać do zdjęcia, a one hyc! Wskakują na dłoń.

Biedronka siedmiokropka (Adalia bipunctata)

Nokaut

Zdjęcie zrobiłem chwilę po kłótni z rękoczynami. Nie mam pojęcia o co poszło, ale musiało być grubo, skoro jeden z nich został znokautowany i poszedł na przysłowiowe deski.