Tak lubię najbardziej. Kiedy jest już zupełnie ciemno, a tam gdzieś na horyzoncie wystają sobie one – Tatry. To druga miejscówka, z której dziś fotografowałem Tatry, ale idzie jako pierwsza na bloga, bo okoliczności na ziemi i niebie ułożyły się idealnie. Samotne drzewko i wydawać by się mogło tuż za nim wystające Tatry a nad nimi niebo o niesamowitym kolorze.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT STRZYŻOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE MAŁOPOLSKA SZUFNAROWA TATRY Z SZUFNAROWEJ DALEKIE OBSERWACJE
W nocy deszcz, a temperatura ujemna. To sprawiło, że trawa, drzewa i wszystko inne pokryło się sporą warstwą lodu. Chwilę czułem się jak w bajkowej Krainie Lodu 🙂
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE WIŚNIOWA KRAINA LODU MARANĄCY DESZCZ
Może nie były tak widowiskowe, jak w maju K L I K. Pasiaste chmury ‚altocumulus stratiformis undulatus’ były na niebie pewnie cały wieczór, ale dopiero dzięki podświetlającemu je delikatnie od spodu słońcu ukazały się w swojej pełnej krasie.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT STRZYŻOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PSTRĄGOWA PODKARPACIE METEOFOTOGRAFIA CIEKAWE CHMURY ALTOCUMULUS STRATIFORMIS UNDULATUS
Wieczorem w połowie zimy Wielki Wóz „stoi na dyszlu” i wcale nie wydaje się taki duży. Krzyż ma około 30 metrów, a Wóz niewiele więcej 😀
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE ZAGORZYCE SIELEC PODLASEK GWIAZDY NOCNE NIEBO FOTOGRAFIA NOCNA KRZYŻ
Prawie bezchmurne niebo. Od czasu do czasu przemykały nieliczne obłoki. Wiatr wbrew pozorom nie był zbyt silny, więc aż tak nie odczuwałem ujemnej temperatury. Księżyc z tarczą około 50 % i odbijający jego światło śnieg sprawiały, iż jak na noc było całkiem jasno.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE NOCKOWA AKCJE FATOGRAFIA NOCNA KRAJOBRAZ NOCNY SAMOTNE DRZEWA
Styczniowy zachód słońca. Kilka dni po tym, jak stopiła się ta odrobina śniegu, która napadała jakby od niechcenia. Odrobina słońca cieszyła po zachmurzonym dniu.
Fajnie jest złapać zachodzące za Tatrami słońce. Dziś warunki wydawały się być sprzyjające więc zaczaiłem się na to „zjawisko” w miejscowości Pstrągowa. Do Łomnicy, za którą chowało się słońce – dokładnie 139,7 kilometra.
Mój pierwszy i pewnie ostatni w tym sezonie, zwany w gronie dalekoobserwatorów – nietoperek.
I troszeczkę szerzej:
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT STRZYŻOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PSTRĄGOWA PODKARPACIE MAŁOPOLSKA DALEKIE OBSERWACJE TATRY Z PSTRĄGOWEJ
Jeśli taki warun jak dziś dopisze mi raz w miesiącu, to będę najszczęśliwszym fotografem w okolicy 😀
Budzik nastawiony na 5:20, ale emocje obudziły mnie o wpół do piątej ha ha. Punkt szósta zbiórka z Tomkiem i jazda na farmę wiatrową. Przyjechaliśmy w idealnym momencie i od razu nie zważając na kilkustopniowy mróz zabraliśmy się do roboty. Światło zmieniało się z minuty na minutę a poniżej przekrój tego, co dana nam było podziwiać.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ŁAŃCUCKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE SONINA FARMA WIATROWA W SONINIE RÓŻOWE NIEBO
Wyszedłem z pracy i serce mi się krajało, jak zobaczyłem co się dzieje na niebie. Jechałem, a tam mimo że słońce zaszło chwilę temu ciągle utrzymywały się kolory. Po powrocie zabrałem aparat i jeszcze wyskoczyłem opodal spróbować zrobić zdjęcie. Było dokładnie godzinę po zachodzie słońca i dookoła egipskie ciemności. Wybór odpowiedniego kadru, długa ogniskowa i czas naświetlania około jednej minuty zrobiły swoje. Udało się uchwycić resztki kolorowego nieba.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE GÓRA ROPCZYCKA ZAGORZYCE SŁUGI CZAS NAŚWIETLANIA CZERWONE NIEBO ZACHÓD SŁOŃCA ZMROK
Nowy Rok zacząłem od fotografowania fajerwerków. Wieczorem na niebie było sporo chmur, ale głodny fotografowania wybrałem się w plener. Napiszę tak – szału ze światłem nie było, ale fajnie było spędzić trochę czasu na świeżym powietrzu, a i przy okazji powstało kilka fotografii.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE ZAGORZYCE ZACHÓD SŁOŃCA KOLOROWE CHMURY SAMOTNE DRZEWO
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 