Trochę na niego się napolowałem. Z bliska niestety nie ma szans go sfotografować, bo jest zbyt szybki. Nie zatrzymuje się w jednym miejscu dłużej niż na chwilkę. I chyba nigdy nie nie przestaje być w locie…
Ciekaw jestem jak smakuje miód lawendowy. Miałem okazję smakować wielokwiatowe, rzepakowe, lipowe, akacjowe lub spadziowe. Miód z samej lawendy musi mieć specyficzny smak, ale wytłumacz tu pszczółkom, aby zbierały tylko lawendę…
Rodziców nie poznałem, ale dzieciaki mogę doglądać codziennie. Wykluły się jakiś czas temu i mieszkają na pojedynczej wysokiej trawie nad samym stawem. Mają się nie najgorzej, niestety codziennie jest ich mniej 
Podczas manewrów wojskowych na poligonie Złocień jeden z dowódców zaliczył cios mieczem. Gdyby nie jego gruby pancerz, pewnie szybko wyzionąłby ducha.
Zajęty był zlizywaniem czegoś z kłosa pszenicy.
Kiedy zbliżyłem do niego obiektyw, spojrzał weń groźnym wzrokiem…
A potem odleciał, ale tego już nie uwieczniłem.
Nie zagrzewały miejsca na zbyt długo. Podlatywały…
Spijały z lawendy, co trzeba…
…i odlatywały na następny kwiat.
Daleko nie musiałem szukać, przyleciał do ogrodu i hasał po okolicznych roślinach. A potem odleciał i tyle go widzieli…
– No nie mogę, co się złapię jakiejś liny, żeby się wspiąć do nieba, to ta po jakimś czasie się kończy za wcześnie – narzekał miniaturowy słonik.
– Żadne azjatki mi się po moim drzewie plątać nie będą! Ja tu rządzę i basta – odgrażała się pomarańczowa biedronka Vibidia duodecimguttata.
Wtulił się w polną trawę i siedział nieruchomo. Może mu było zimno, może odpoczywał, a najprawdopodobniej jeszcze spał, bo pora była wczesna.
