Zaczął się listopad, a niektóre drzewa, no przynajmniej w mojej okolicy wciąż zielone. Nie wszystkie, ale są. A na niektórych nie ma już ani jednego liścia. Za nami długi okres babiego lata, a na dysku zostało sporo zdjęć z tego okresu.
Zdjęcia z 15 października
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI POWIAT STRZYŻOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE PSTRĄGOWA WIŚNIOWA JESIEŃ DROGA
Pierwsze przymrozki oznaczają między innymi pierwszą szadź. Pierwszego listopada prognozy mówiły o przymrozkach. W powietrzu było sporo wilgoci, więc pomyślałem, że może pojawić się szadź. Nie myliłem się. Na jednej z porośniętych szuwarami łąk trafiłem na bajkowe wprost krajobrazy. Trawa i chabazie pokryte białą kołderką szadzi, a do tego delikatne mgiełki i cudowne przedświtowe światło.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE KRZYWA MGŁA SZADŹ ŁĄKA SZUWARY
Niespiesznie wstałem z łóżka, bowiem do wschodu było jeszcze niespełna godzinę. Przygotowałem się powoli do wyjścia i dopiero wtedy spojrzałem przez okno. Nad horyzontem zaczynało się robić czerwono.
W te pędy wsiadłem w auto i podjechałem w jedną z najbliższych miejscówek. Kiedy rozkładałem statyw było jeszcze tak ciemno, że kadrowałem prawie że po omacku.
Zdjęcia z 21 października
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE ZAGORZYCE NIEBIESKA GODZINA PRZEDŚWIT CZERWIEŃ NA NIEBIE I BURGUND
Mglisty poranek. Nauczony doświadczeniem wolałem wyjechać z domu za wcześnie, niż za późno. Tym razem było to dużo za wcześnie. Znalazłem już sobie miejscówkę z mgłą i stałem tam pośrodku łąki czekając na rozwój sytuacji pstrykając raz po raz fotki.
Tak powstał ten tryptyk. Mniej więcej te same kadry pokazujące jak wiele zależy od światła i jak dynamicznie się ono zmienia podczas wschodu słońca. Fotki wykonane w przeciągu 40 minut.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE KRZYWA WSCHÓD SŁOŃCA RZĄD DRZEW TRYPTYK JAK ZMIENIA SIĘ PORANNE ŚWIATŁO
Nigdy nie obchodziłem żadnych halołinów, ale to na co natknąłem się podczas dzisiejszego porannego fotografowania przyprawiło mnie prawie o zawał serca. Idę sobie wzdłuż dróżki, a obok rosną drzewa. Dochodzę do polanki, spoglądam…. i prawie wyzionąłem ducha, tak się zląkłem :D. No nic, zrobiłem kilka fotek i poszedłem dalej, a na powrocie.. drugi raz prawie wyzionąłem ducha na ten sam widok 😀
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA BORECZKE PORANEK STRACH NA WRÓBLE HALLOWEEN
Dzisiaj można było oglądać na niebie ciekawe zjawisko. Jowisz był widoczny na niebie bardzo blisko Księżyca. Około 45 minut po zachodzie, kiedy robiłem pierwsze zdjęcie Jowisz był w odległości kątowej od Księżyca zaledwie około 10 minut. Bliziutko!
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE KONIUNKCJA KSIĘŻYCA Z JOWISZEM SĘDZISZÓW MAŁOPOLSKI NOC NOCNE NIEBO
O zjawisku „heiligenschein” pisałem już na swoim blogu. Do tej pory widywałem je kilkukrotnie, ale ostatniej soboty rano, udało mi się zarejestrować niezwykle intensywnego „heiligenscheina”, inaczej zwanego nimb, aureola.
Zjawisko to można zaobserwować rano, kiedy na trawie jest rosa, a słońce nisko świeci. Obserwując swój cień na trawie można zauważyć świetlną aureolę (nimb) otaczającą cień naszej głowy. Nie jest to złudzenie optyczne, bo gdy cień pada na ziemię, czy drogę, gdzie nie ma rosy, to zniknie.
Z pewnością ważną rolę odgrywają tu krople rosy, bowiem gdy znika rosa, zanika również samo zjawisko. Kropelki wody nie zawsze mają kształt kulisty, lecz mogą być zniekształcone. Wówczas niektóre z nich kierują światło na boki, tak że przechodzi ono obok oczu. Inne kropelki mają kształt taki, że padające na nie światło po jedno lub dwukrotnym odbiciu skierowuje się z powrotem w stronę Słońca i tafia do oczu obserwatora, odwróconego doń plecami. W ten mniej więcej sposób powstaje owe zjawisko.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT STRZYŻOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE PSTRĄGOWA ZJAWISKO OPTYCZNE HEILIGENSCHEIN NIMB AUREOLA
Poranne światło… Hołubię go ostatnio, ale po kilku rankach spędzonych na fotografowaniu ciągle nie mogę wyjść z podziwu, co ono potrafi zdziałać. Tym razem jeden z poranków nad pobliskim zalewem.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE ZALEW W KAMIONCE WODA PORANNE ŚWIATŁO
Czasami odnoszę wrażenie, że bywam śledzony przez te różne zjawiska optyczne. Ostatnio nastąpiła jakowaś kumulacja.
W niedzielę przed świtem wybrałem się na zdjęcia i po sfotografowaniu Księżyca (https://witoldochal.blog/2019/10/27/rogalik-z-gratisem/) zacząłem szukać po okolicy jakiegokolwiek miejsca z mgłami. Udało mi się to dość szybko i tam postanowiłem poczekać na wschód słońca.
W pewnym momencie (około 10 minut przed wschodem) niebo pojaśniało na kilka minut, ale gołym okiem nie widziałem tego, co wyszło mi na szerokiej panoramie złożonej z pięciu pionowych ujęć. Jasna poświata, czy łuna z kolorowymi pierścieniami. Nie mam pojęcia co to, więc roboczo nazywam to zjawisko „poświatą od wschodzącego we mgle słońca” 🙂
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE KRZYWA ZJAWISKO OPTYCZNE POŚWIATA ŁUNA OD SŁOŃCA WE MGLE MGLISTY PORANEK ŁĄKA ROSA
Jak zwykle miałem problem, w którą stronę przestawić zegarki. Poza tym zapomniałem, że po zmianie czasu, to świt robi się też wcześniej. Zrządzenie losu, że sam przebudziłem się na czas.
Na pierwszy ogień do fotografowania poszedł cieniutki sierp Księżyca (tylko 1,4 % tarczy) z delikatnym światłem popielatym, na pięknym różowym niebie. Do wschodu słońca było jeszcze około pół godziny.
Tym razem, przyznaję się, to zupełny przypadek z tym przelatującym samolotem. Zauważyłem go dopiero na ekranie monitora. Nic dziwnego, bo szacunkowo samolot znajdował się nawet ponad 150 km ode mnie w linii prostej i mógł być ciężki do zauważenia…
15 sekund wcześniej:
Co za przypadek, że 20 sekund później postanowiłem zrobić zdjęcie szerszym kątem:
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA PODKARPACIE KRZYWA KSIĘŻYC SAMOLOT
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 