Od jakiegoś czasu przyjaźnię się z jednym takim dachowcem. Mowa o kocie, który raz na jakiś czas zagląda do naszego ogrodu. Dostał imię Igor i jak biedak dopadnie miski z jedzeniem, to nie daje za wygraną, dopóki jej nie opróżni.
Matylda zasiada na swoim punkcie obserwacyjnym nie tylko po to, żeby z bezpiecznej wysokości obserwować, jak po podwórku spacerują obce kocury. Jest wtedy bliżej sikorek i wróbli. Pewnie chce, żeby przyzwyczaiły się do jej obecności, a potem pewnego dnia wykorzysta to perfidnie 
Z racji, że mam teraz dużo wolnego czasu, to sobie tak w ciągu dnia siadam w ogrodzie i napatrzeć się nie mogę na te brzozy.
Rośnie sobie w jednej skrzynek w ogrodzie. Jak dotąd niestraszne były jej przymrozki.
Kiedy robiłem zdjęcie tego suchmaka, akurat przejeżdżał samochód. Ta kropa na środku to jego światła.
Martwiłem się o nasze berberysy, że mają zielone owoce. Na szczęście powoli zaczęły dojrzewać i dopiero teraz, kiedy ich czerwień kontrastuje z zielonymi jeszcze liśćmi widać, że zacnie obrodziły.
Jak ktoś wstanie rano, to może sobie pofotografować rosę na pajęczynach, kto trochę później, ma już trochę gorzej…
To jedna osa jaką udało mi się w tym sezonie sfotografować, a podejść miałem wiele.
We wrześniu przez dobrych kilka, a może nawet kilkanaście dni zadomowiły się w ogrodzie wtyki straszyki. Jeden, czy dwa na przekwitniętym parzydle i następne na milinie.
Kiedy od września w ogrodzie jest coraz mniej kwiatów, owady zadowalają się nawet nawłocią, która nieproszona wyrosła w jego zakątku.
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 