W połowie sierpnia będąc na Pogórzu Przemyskim zasadziłem się z aparatem na zachód słońca. Akurat na zachodzie zebrało się dużo chmur i już myślałem, że nici z fotografowania, kiedy każda z chmur zmieniła kolor na inny od pozostałych. Wszystko trwało kilka minut, stąd tylko dwa zdjęcia.
FOT. WITOLD OCHAŁ KRAJOBRAZ POGÓRZA PRZEMYSKIEGO KALWARIA PACŁAWSKA PEJZAŻ ZACHÓD SŁOŃCA CZERWONE NIEBO O ZACHODZIE
Lubię fotografować podczas mgły. Świat wygląda wtedy zupełnie inaczej niż na co dzień. A gdy jeszcze prześwituje przez nią niskie słońce… bajka.
FOT. WITOLD OCHAŁ MGŁA MGLISTY PORANEK SZUFNAROWA SĘDZISZÓW MAŁOPOLSKI DROGA I MGŁA
Dziś wspomnienie sierpniowego zachodu słońca.
FOT. WITOLD OCHAŁ ZACHÓD SŁOŃCA SĘDZISZÓW MAŁOPOLSKI SŁOŃCE Z BLISKA BRZOZA SŁOŃCE ZA BRZOZĄ
Kasztel w Szymbarku (Małopolska) ma nietypowy wygląd. Nie przypomina typowej architektury polskich zamków, pałaców, czy obiektów obronnych. Jego sylwetka nawiązuje do stylu włoskiego z XIV i XV wieku.
Wybudowano go w XVI wieku, a budowa trwała 70 (!) lat. Budowla ma trzy dwie kondygnacje plus piwnice, prostokątny kształt, a na każdym narożu dostawiony jest kwadratowy alkierz, w którym na górze mieści się izdebka mieszkalna, na dole natomiast małe pomieszczenie wykorzystywane kiedyś jako zbrojownia.
Od stycznia 2011 roku budowla funkcjonuje jako Ośrodek Konferencyjno–Wystawienniczy. Kasztel otacza przestronny park, w którym znajduje się jeszcze oficyna dworska z końca XVIII wieku i restauracja „Stara Chata”.
FOT. WITOLD OCHAŁ KASZTEL W SZYMBARKU OŚRODEK WYSTAWIENNICZO KONFERENCYJNY ROPA
Pogoda była wtedy nijaka. Dosyć ciepło, ale warstwa chmur skutecznie uniemożliwiała promieniom słońca dostanie się do poziomu ziemi. Na dawno nie koszonej łące spotkałem sympatycznego modraszka ikara (Polyommatus icarus).
Życie owadów nie jest łatwe. Zawsze jest tak, że musi zginąć jeden, żeby drugi był syty. Poniżej zbiór kilku zdjęć, na których przyłapałem owady podczas spożywania innych owadów.
FOT. WITOLD OCHAŁ MAKROFOTOGRAFIA MROŻĄCE KREW WŻYŁACH SCENKI Z ŁĄKI
Maj, to tradycyjnie miesiąc, kiedy robię najwięcej zdjęć owadów. Tego małego pasikonikowatego (Tettigoniidae) spotkałem w drugiej połowie maja. Za wszelką cenę próbował ukryć się przede mną w żółtym kwiatku i jak na złość obracał ogonkiem do obiektywu.
Początkiem września trafiłem na taki, niby to zwykły zachód słońca, bez jakichś szaleństw kolorystycznych, ale za to z ciekawymi chmurkami.
FOT. WITOLD OCHAŁ TRZCIANA POWIAT RZESZOWSKI PODKARPACIE FOTOGRAFIA KRAJOBRAZU LATO DROGA POLA
Dawno nie było u mnie zdjęć owadów. Chyba jest już najwyższa pora, żeby przynajmniej od czasu do czasu wrzucić kilka makrofotografii. Od tego w końcu zaczynałem z moim blogiem.
Ile razy spotkam tę muszkę, próbuję zrobić jej zdjęcie. Moim zdaniem to jedna z ładniejszych muszek latających nad naszymi łąkami. Spotkałem ją pierwszego dnia lata na jednej z tych łąk, które koszone są tylko raz do roku, a co za tym idzie mnóstwo na niej roślin, które lubią owady.
Jeden z ostatnich dni lata, poranek. Mimo wczesnej pory i środka tygodnia ruch w lesie jakby wzmożony. Co kilkaset metrów spotykam w lesie grzybiarzy. Patrzą na mnie jakoś dziwnie, gdzie mam koszyk na grzyby? A ja po prostu wyszedłem sobie pospacerować.
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 