Co mi się nawinęło przed obiektyw – Witold Ochał – Strona 455.

Puchowa pościel

– Mięciutka pościel puchowa, to jest to. Można się wyspać do woli. Zwłaszcza teraz, kiedy dzieci nareszcie poszły do szkoły i mam całe przedpołudnie dla siebie – cieszył się tata – much z rozpoczęcia roku szkolnego.

Zawadiaka

– Jak się uprawia boks, to potem chodzi się z takim spłaszczonym czołem, jak ja – skarżył się miniaturowy chrząszczyk – zawadiaka.

Ja do szkoły nie pójdę!

Różne sposoby wymyślał pajączek Zdzisiu, żeby nie pójść dziś do szkoły. Między innymi przykleił się siecią do źdźbła trawy. Nic to jednak mu nie pomogła, mama z tatą osobiście odstawili go do łąkowej podstawówki.

Niby apatyczna

Zimno, ponuro i owadów jak na lekarstwo. Tą zbłąkaną pszczółkę spotkałem na liściu przydrożnego chwastu. Była ospała i apatyczna. Sądziłem, że to jej ostatnie godziny Jakież było moje zdziwienie, kiedy po krótkiej sesji dynamicznie wzbiła się w powietrze.

Kroczek w bok

Nigdy nie widziałem, czy one faktycznie chodzą bokiem, czy to tylko taka nazwa…

Ten tutaj bokochód (Xysticus) nie miał zamiaru ruszać się z miejsca, wygrzewał się w sierpniowym słoneczku i konserwował swoją opaleniznę.

Balans

Balans na chybotliwej trawie to ulubione zajęcie spotkanej przeze mnie błonkówki. Najlepiej jak dosyć mocno wieje wiatr. Jest w tej komfortowej sytuacji, że jak już straci równowagę, to nie spadnie na łeb na szyję, tylko rozłoży skrzydła i odleci.

Zabawa w chowanego

Próbowała się schować za tym małym ździebełkiem. Raz chowała jedno oko, drugie zamykała, potem na odwrót. Normalnie jak dziecko, które zamknie oczy i wydaje mu się, że nikt go nie widzi…