Dwa tygodnie temu ni stąd ni zowąd postanowiłem wyjść na Babią Górę. Jak postanowiłem, tak zrobiłem.
Wyjście zaczęliśmy zielonym szlakiem z Zawoi Markowej, po dojściu do schroniska na Markowych Szczawinach odbiliśmy na czerwony szlak prowadzący do Przełęczy Brona i dalej w lewo na Babią Górę. Zejście czerwonym szlakiem do Przełęczy Krowiarki. Całość zajęła nam z pięć i pół godziny w trzydziestostopniowym upale. Rozkosz 😉
– Doszły mnie słuchy, że powraca moda z XIX wieku na pantalony. A ponieważ ja muszę być zawsze na topie zafundowałam sobie w/w na dwie pary nóżek, ot co!
– Od dzi…iii…siaj nie..e pi..i…je – mamrotał jeszcze nie do końca trzeźwy Pan Much.
Dzień wcześniej uczestniczył w suto zakrapianej imprezie, która potoczyła się nie do końca po jego myśli… A oblewał narodziny, a raczej wyklucie stodwudziestoczteroraczków 😉
– Jeszcze tylko piątek i wooooooheeend ! – zacierała ręce Gnojka (Eristalis sp.), o imieniu Hela.
Blogi modowe są takie popularne, postanowiłem i ja spróbować.
Najpierw przedstawiam moją modelkę…
I jej przepiękne, aczkolwiek nieco już sfatygowane wdzianko..
Miłe było ze strony błysklenia, że dał się sfotografować w takim otoczeniu 😉
– Co mi się tu wpychasz na moja poduszkę?!?!?!? Wynocha mi stąd! – wściekał się pewien pająk na larwę być może jakowejś biedronki, która chciał skorzystać z jego śnieżnobiałej poduszki…
Niespełna pół roku temu prezentowałem poniższego jegomościa nazywając błędnie Garbatką Małogłową. Szybko zostałem utemperowany, że to żadna garbatka, a wujek. Wujek Quasimodo.
Gdybym tego chrząszczyka nie przyłapał tuż po obfitym posiłku, z pewnością nawet bym go nie dostrzegł (ok. 3 – 4 mm). Był tak nafuturzony, że nawet nie miał siły się ruszać. Podkulił swoje łapki i siedział na okazałym brzuszku 😉
Tego tu dziwoląga spotkałem po przegranym meczu, musiał chłopina nieźle popić z rozpaczy, bo wzrok miał błędny…
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 