makro owady – Strona 53. – Co mi się nawinęło przed obiektyw

Radość uzasadniona

Motylki udaje mi się fotografować nader rzadko. Tym większa moja radość z tego okazu.

Skrzydła rozpostarte

Zachowywała się jakby suszyła skrzydełka. Siedziała z rozłożonymi i nic nie robiła sobie w zasadzie w niczego…

Kto rano wstaje…

Kto rano wstaje… …ma śpiochy w oczach.

Ubezpieczenie

– Bezpiecznie tu nie jest, ale w razie czego mam jeszcze skrzydła…

Oznaczenie stuprocentowe

Obstawiam, że to naliściak, ale robię to drżąycym głosem. Kanalików nosowych nie widzę i strzelam, że nie są one zasłonięte czułkami. Wniosek jedyny słuszny – to jest naliściak jakowyś.

Foch

– No nie wierzę, siedzę sobie tu cały dzień idealnie zamaskowany, a ten mnie wypatrzył. Nie bawię się tak, zbieram zabawki i idę do domu. I focha będę miał.

Upodobniona

– Całe życie byłam fanką Pszczółki Mai. Poprzez operacje plastyczne dążyłam do wyglądu zbliżonego do niej. I co wy na to, udało się choć trochę?

Miłośnik długich weekendów

– Jak to dobrze, że są długie weekendy. Można i odpocząć, i zrobić wiele pożytecznych rzeczy. Ja skupiam się na tym pierwszym, na odpoczynku. – rozprawiał wtyk straszyk.

Kamuflaż niedoskonały

Mimo, że jest zielony i na zielonych powinien się skutecznie kamuflować, dosyć często go spotykam. Wcale nie wygląda jak owad, bo nie widać na nim, ani oczu, ani czułek, ani nawet skrzydeł.