Co mi się nawinęło przed obiektyw – Witold Ochał – Strona 367.

Kontynuując wczorajszy temat, to tak sobie chodziłem i chodziłem i do domu wracać się nie chciało. Miałem rację, to był jeden z ostatnich wypadów w najbliższą okolicę razem ze złotą polską jesienią i słońcem.

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAF KRAJOBRAZU ZAGORZYCE JESIEŃ

Spacerkiem po okolicy

Wychodzimy nareszcie z lasu i idziemy na spacer po okolicznych polach. Dwa tygodnie temu, kiedy jeszcze złota polska jesień panowała wszem i wobec, słońce świeciło cały dzień, a na niebie nie było ani jednej chmurki, wybrałem się na dłuższy spacer po okolicy.

Sikorki, lepiej mnie nie denerwujcie

Matylda zasiada na swoim punkcie obserwacyjnym nie tylko po to, żeby z bezpiecznej wysokości obserwować, jak po podwórku spacerują obce kocury. Jest wtedy bliżej sikorek i wróbli. Pewnie chce, żeby przyzwyczaiły się do jej obecności, a potem pewnego dnia wykorzysta to perfidnie

Las mglisty V

Podczas spaceru zmarzłem jak cholera i zmokłem od skraplającej się mgły, ale nie narzekałem zbytnio. Bo trzeba być twardym, a nie miętkim 😉

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAF KRAJOBRAZU CZARNA SĘDZISZOWSKA LAS JESIEŃ

Las mglisty IV

Kontynuując swoją wędrówkę trafiłem na trochę więcej zielonego koloru i zmarznięte, albo uschnięte paprocie.

FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAF KRAJOBRAZU CZARNA SĘDZISZOWSKA LAS JESIEŃ

Las mglisty III

Przy kolejnym zdjęciu coś zdawałoby się poszło nie tak, ale nie, to zamierzone działanie artystyczne. Nie wiedziałem o tym, ale uświadomił mi to jeden z gości bloga 😉