Kiedy tylko zorientowałem się, że dziś jest super widoczność, wsiadłem w samochód i pojechałem na najbliższe znane mi miejsce, skąd podobno widać Tatry. I okazało się, że faktyko 😉 Widok rewelacyjny, aż się wierzyć nie chce, że do tej najbliższego szczytu (Łomnica) po lewej stronie jest 136 km…
Pewien chrząszcz przyodziany w czarny płaszcz, naoglądał się „Porwanie Baltazara Gąbki” i postanowił wcielić się w Szpiega z Krainy Deszczowców. Siedząc na koniuszku trawy, wypatrywał Smoka, kucharza Bartoliniego i Doktora Koyota przemierzających Krainę Psiogłowców….
Jakiś czas później okazało się, że cierpiał na rozdwojenie jaźni….
Chociaż kaktus w tle mógłby wskazywać, że akcja dzieje się na jakowejś pustyni, to nie dajcie się zwieść pozorom, to malutkie narośle na zbutwiałym konarze.
Dziś kolejne moje jesienne znalezisko. Nic o nim nie mogę napisać co zacz, nawet dziś skojarzeń żadnych nie mam 
Pewna chrząszczyca, pewnego pięknego letniego dnia, po długim romantycznym spacerze z chrząszczem jej życia była tak zmęczona, że na kilka liści od domu ów chrząszcz musiał ją dosłownie pchać na siłę do domu. I ten moment uchwyciłem ja.
To, to już musi być śluzowiec z prawdziwego zdarzenia o ciekawym kształcie. To Gronianka lśniąca (Badhamia utricularis). Nie wszystkie „baloniki” były takie kształtne, wiele z nich wyglądało, jakby uszło z nich powietrze. To pewnie przez niską temperaturę, kiedy robiłem zdjęcia było kilka tylko stopni na plusie.
Tym razem gościłem na pokazie rękawic bokserskich. Na zdjęciu jedyny model, jaki był prezentowany, o wiele mówiącej nazwie – „W mordę jeża”.
Gdybym nie wiedział, że istnieje coś takiego jak śluzowce, i gdyby to nie był listopad pomyślałbym, że to jakoweś czyjeś jajeczka znalazłem. Ale nieee! To śluzowiec raczej jest.
I w listopadzie pająki nie próżnują, choć ten się wyłamał i chciał już spokojnie zapaść w sen zimowy, kiedy przypadkiem znalazłem go schowanego w spróchniałym pniaku. Obudzony, przespacerował się z wolna po rzeczonym, nic sobie nie robiąc z niespodziewanej pobudki…
Tydzień temu gościłem na pokazie modnych nakryć głowy, tym razem zaproszony zostałem na pokaz najnowszej kolekcji mebli wypoczynkowych.
Na zdjęciu pierwszym wygodna, mięciutka sofa dla dwóch osób, o wielce ergonomicznym kształcie, idealnie pasująca do każdego, najbardziej wymagającego za przeproszeniem tyłka. Do tego dwie malutkie pufki pod nogi.
Drugi model,dla bardziej wymagających klientów z wzdęciami. Wyłożony pianką z mikrootworami pozwalającymi na dopływ i odpływ powietrza. Spokojnie można na niej puszczać bąki, bez obawy, że ktoś coś poczuje…. Porozrzucane tu i ówdzie szklane kule dodają ekstrawagancji.
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 