Pierwszy raz zobaczyłem go wczoraj przed południem. Siedział sobie na liściach narcyza. Jednak kiedy tylko się do niego zbliżyłem, spuścił się na pajęczynie na ziemię, a zaraz potem skoczył gdzieś na bok. Do wieczora kilka razy sprawdzałem, czy nie wrócił na swoją pozycję. Dopiero krótko przed zmierzchem udało się mi się go wypatrzeć po raz drugi. Tym razem nie ryzykowałem i zrobiłem zdjęcia z nieco dalsza.
Nie przeszkadzała mu zalegająca na pajęczynie rosa, od rana korzystał z pierwszych wiosennych promieni słońca. Nawet gdyby nic nie udało się upolować, dzień mógł zaliczyć do udanych. W końcu nie zawsze pierwszą opaleniznę nabywa się już na początku kwietnia.
Na oświetlonej słońcem miedzy wygrzewał się podłużnik (Tibellus oblongus). Gdyby nie to, że po jednej stronie owej miedzy był nieużytek, a po drugiej las, pomyślałbym, że pilnuje, aby sąsiad nie zaorał jednej skiby za dużo. Ale on po prostu korzystał z przywilejów, jakie daje mu bycie pająkiem.
Niby całkiem pokaźna zgraja, a jednak nie jest tak łatwo wypatrzeć malutkie dzieci krzyżaka ogrodowego. Te znalazłem na wysokim brzegu porośniętym chaszczami. Robiąc zdjęcia przypadkiem potrąciłem trawę, na której siedziały, a one bardzo szybko się rozpierzchły.
Pochmurny dzień, ale dosyć ciepły i co najważniejsze bez przejmującego wiatru. Pora na rozprostowanie kości i krótki spacer po lesie.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAF KRAJOBRAZU CZARNA SĘDZISZOWSKA LAS TUSZYMKA
Próbował upodobnić się do listka. Mimo, iż był już bardzo głodny nie chciało mu się robić sieci, więc pomyślał że może zdobycz sama przyjdzie do niego. Samiec krzyżaka zielonego nie jest zbyt pracowity. Być może brał przykład z leniwców, które wiszą w ten sposób większość swojego życia.
Nigdy w życiu by nie przypuszczała, że zginie z rąk, a raczej szczękoczułek tak małego pająka. Liczyła na to, że jej śmierć, będzie bardziej górnolotna, na przykład zginie w ptasim dziobie. Że jakiś wróbelek ją złapie, wyniesie pod chmury i tam dopiero połknie.
To samiec komarnicy (Tipula Sp.) musiał się zagapić i padł ofiarą bokochoda.
Na mojej łące pająki są na tyle tolerancyjne, że nie przeszkadzają im osobniki o ciemnym kolorze skóry. Biały kwietnik (Misumena vatia) korzystając z pomocy Unii Europejskiej przyjął pod swój dach uchodźcę z południa. Upewnił się wcześniej, że to na pewno uchodźca, a nie imigrant ekonomiczny.
Już kiedyś spotkałem kwietnika (Misumena vatia) w lesie. Tak też było i tym razem. Nigdy bym się go tam nie spodziewał, na dodatek w pobliżu nie było żadnych kwiatków, tylko trawa. Pani Kwietnikowa wyglądała mi na staruszkę…
Murzynek Bambo, taki przydomek od maleńkości zyskał ten niepozorny pajączek. Całe dzieciństwo zachowywał się zupełnie normalnie, jedyne co go różniło od pozostałych pająków, to ten kolor skóry…
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 