Tej wiosny, jak nigdy na ścianach domu siedziały dziesiątki biedronek. Nie przesadzę, jak napiszę, że kilkanaście, a może nawet więcej jakimś cudem dostało się do środka. Przynajmniej tyle zauważyłem i chcąc nie chcąc wypuściłem z powrotem na zewnątrz. Ale do dzisiaj z zakamarków wychodzą co jakiś czas następne….
Odniosłem wrażenie, że coś stało mu się z nosem. Na mój gust powinien mieć nieco dłuższy ryjek. A może to taki gatunek krótkonosy…
Na początku wiosny w tym miejscu spotykałem najwięcej leni marcowych. Być może to ich jaja..
Pod koniec kwietnia spotkałem tego pająka. Pewnie przygotowywał miejsce dla swojej przyszłej rodzinki 😉
– Jestem taki malutki, że poudaję trochę kleszcza, posiedzę tu na koniuszku a może uda mi się kogoś złapać, kto przetransportowałby mnie na drugi koniec łąki. Skrzydełka trzeba oszczędzać.
W tym sezonie miałem na szczęście tylko jedno bliskie spotkanie z kleszczem, które skończyło się na pogotowiu, bo sobie Vitoos chciał sam go wyciągnąć i się nie udało…
Powoli sezon na fotografowanie dobiega końca. Wiosną i latem starałem się pokazywać w miarę aktualne zdjęcia, to znaczy nie starsze niż dwa, trzy tygodnie 😉 Teraz trzeba już sięgnąć do archiwów, których pokazać nie zdążyłem.
Zastęp mszyc spotkałem pod koniec kwietnia. Jak się okazało, było to spotkanie Koła Wiejskich Gospodyń. Omawiały bieżące sprawy wynikające z nadejścia wiosny.
W tym sezonie nie sfotografowałem zbyt dużo trzmieli. Pierwszego udało mi się dopiero pod koniec września. I to ostatni był też.
Jeżówki dawno przekwitły i uschły. Jeden jedyny kwiat został do tej pory i jak widać ma się zupełnie dobrze.
Galasy galasówki dębianki spotykałem już kilka razy. Ale tak ubarwionych na zielono żółto, to jeszcze nigdy.
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 