Kończąc kadry z minionej pełni Księżyca, chciałem pokazać zdjęcia, które zrobiłem chwilę wcześniej po tych, pokazywanych w ubiegłą sobotę. No wiecie, tych z szynobusem, który okazał się nie być szynobusem.
Tego wieczoru nasz satelita niechętnie wyłaniał się zza chmur, ale kiedy udało mu się pokonać pierwszych kilka stopni nad horyzontem, na kilka minut pokazał się w pełnej krasie.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA FOTOGRAFIA KOLEJOWA WSCHODZĄCY KSIĘŻYC NAD TORAMI W OLCHOWEJ
Jesteśmy w okolicach kolejnej pełni w tym roku. Nie próżnowałem i powstało sporo zdjęć z Księżycem w roli głównej. Jedne bardziej, inne mniej udane. Dziś chciałem pokazać kadry ze środy, kiedy Księżyc wschodził z tarczą oświetloną w 100 procentach. Niestety do ostatniej chwili nie miałem pewności, że w ogóle będzie go widać, bo nad horyzontem było sporo chmur.
Czekałem jednak na stanowisku bez większych nadziei, gdy nagle sporo zaczęło się dziać. Na torach znalazł się szynobus i pociąg. W tej samej chwili zauważyłem Księżyc. Bledziutki, ale był! Długa ogniskowa i odpowiednia perspektywa tworzą złudzenie ogromnego Księżyca.
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA FOTOGRAFIA KOLEJOWA POCIĄG KSIĘŻYC WSCHÓD KSIĘZYCA SZYNOBUS
Wzeszedł kiedy jeszcze było jasno. Ale najpiękniej zawsze się prezentuje, kiedy zapada zmrok, a on jest kilka, kilkanaście stopni nad horyzontem. Nie jest jeszcze bardzo jasny, niebo nie jest jeszcze czarne, a ciemnogranatowe. To najlepszy czas na jego fotografowanie. Zwłaszcza, kiedy jest w pełni. Żółtawy kolor cudownie współgra z granatem nieba. Tylko natura potrafi wyczarować takie cuda.
Kiedy widzę wieniec księżycowy nie mogę powstrzymać się od złapania za aparat. Widziałem go i fotografowałem wiele razy, ale to zjawisko jest tak piękne, że działam automatycznie. Aparat, statyw i oto mamy kolejną fotkę do kolekcji.
Ostatnie bezchmurne, księżycowe noce były cudowne, ale dopiero kiedy pokazały się chmurki nie zwlekając ruszyłem w plener. Chwilę musiałem poczekać, aż wspomniane chmurki będą odpowiednie do powstania wieńca, ale ten czas spędziłem produktywnie na fotografowaniu innych rzeczy. Efekty oczywiście wkrótce. A nawet już dziś wieczorem.
Od kilkunastu dni na pobliskie lotnisko w Jasionce przylatują amerykańskie samoloty transportowe. Pomijam fakt, w jakim celu i uprzejmie proszę o powstrzymanie się od ewentualnych politycznych komentarzy, bo to jest blog fotograficzny i tylko o fotografię tu chodzi.
Pierwsze zdjęcie powstało zupełnie przypadkiem. Przechadzałem się po błotnistych polnych dróżkach, kiedy go zauważyłem i na dodatek leciał centralnie w stronę księżyca, który był niespełna 10° nad horyzontem. W ostatniej chwili udało się „odbezpieczyć” aparat, szybko poustawiać co trzeba i zrobić zdjęcie. Z duszą na ramieniu spoglądałem na ekranik aparatu, czy wyszło ostre. Udało się!
Drugie zdjęcie powstało też trochę przypadek, bo właśnie kończyłem szwendanie i wracałem do auta, kiedy zauważyłem drugiego „Globcia” w tych cudownych promieniach słońca, które już zaszło, ale dosięgało jeszcze znajdującego się wysoko samolotu. Widok na żywo – niezapomniany, bo tym razem przelatywał prawie centralnie nad głową.
Boeing C-17 Globemaster
Boeing C-17 Globemaster
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA LOTNICZA GLOBMASTER C-17
97% oświetlonej tarczy. 100 % zachmurzenia nisko nad horyzontem. Nie daję jednak za wygraną i melduję się na miejscówce. Już kiedy wysiadałem z auta widoczna była delikatna łuna nad miejscem, gdzie miał wzejść Księżyc.
Kilkanaście minut później jest ledwo dostrzegalny nad chmurami, by po kolejnych kilku minutach ukazać się w pełnej krasie. Pokonał odległe niskie chmury i za wszelką cenę chciał zaistnieć na nocnym niebie. Co prawda nie zaświecił całym swoim blaskiem, bo chmury skutecznie mu to uniemożliwiały, ale w takiej otoczce podoba mi się jeszcze bardziej.
Wschód Księżyca, 19.01.2022
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA SĘDZISZÓW mAŁOPOLSKI WSCHODZĄCY KSIĘŻYC W PEŁNI
Pełnia Księżyca i delikatne chmurki na niebie – to może zwiastować tylko jedno – wieniec księżycowy. Już wracając z pracy miałem chrapkę na taki kadr, ale cierpliwie wyczekałem na najlepsze warunki. Chmury przemieszczały się bardzo szybko i wieniec raz był mniej raz bardziej okazały. Stałem tak więc przy aparacie i pstrykałem zdjęcie za zdjęciem, aby złapać ten najintensywniejszy.
Księżyc – 93 % oświetlonej tarczy, 2° nad horyzontem nieludzka godzina – 5:35, wiatr w porywach do 40 km/h. Do tego egipskie ciemności i ujemna temperatura. W oczach łzy od wiatru, a z nosa.. wiadomo co 🙂 Sam jestem w szoku, że to się udało!
Raz ustawiłem kadr i robiłem zdjęcie za zdjęciem w nadziei, że któreś wyjdą nieporuszone. Raz ekspozycja na kościół, raz na Księżyc. I tak w kółko. Wróciłem, dospałem resztę nocy i z pewną dozą niedowierzania w sukces zasiadłem do zdjęć. Oto efekt – zachodzący Księżyc nad sędziszowskim sanktuarium.
Gdy tylko ustąpiły chmury i wyszedł w 31 procentach oświetlony Księżyc zacząłem szukać miejsca, gdzie można by go złapać podczas zachodu. Tak, aby w kadrze załapał się również jakowyś charakterystyczny budynek. Padło na Farę w Sędziszowie Małopolskim. Znałem miejscówkę, z której mogło to się udać.
Warunki do fotografii bardzo ciężkie ze względu na różnicę jasności kościoła i Księżyca. Aby powstała fotografia zmuszony byłem użyć techniki podwójnej ekspozycji tego samego kadru (krócej na Księżyc i dłużej na kościół i resztę, a następnie prostym ich połączeniu w postprodukcji). Mimo przenikliwego chłodu i wiatru, mimo przemarznięcia do szpiku kości, wypad zaliczam do udanych, bo powstało pierwsze w tym roku zdjęcie z Księżycem w roli głównej.
Zachód Księżyca za Farą w Sędziszowie Małopolskim, 7.01.2022
FOT. WITOLD OCHAŁ POWIAT ROPCZYCKO-SĘDZISZOWSKI FOTOGRAFIA KRAJOBRAZOWA ZACHODZĄCY KSIĘŻYC ZA FARĄ W SĘDZISZOWIE MAŁOPOLSKIM
Rzadko ostatnimi czasy dane mi jest oglądać czyste od zachmurzenia niebo. Zatem kiedy w ubiegły wtorek pojawiła się szansa na sfotografowanie wschodzącego Księżyca, nie wahałem się ani chwili. Nie przeszkodził mi kilkunastostopniowy mróz, ani przeszywający wiatr.
Tym razem wschodzący Księżyc sfotografowałem w odmiennych niż zazwyczaj u mnie okolicznościach. Od razu zaznaczam, że nie jest to żadna reklama czegokolwiek, po prostu przypadkiem wyczaiłem ten kadr i pomyślałem, że Księżyc może się fajnie komponować kształtem i kolorem z logiem sklepu. Do tego wszystkiego doszedł jeszcze podświetlony obłok dymu z odległego komina o tym samym prawie kolorze. Nie chciał niestety przyjąć kolistego kształtu 😉