Jakże ja się go przestraszyłeeeeeem! 😉 Jak go pierwszy raz zobaczyłem 😉 Ręce trzęsły mi sie jak liście na osice 😉 Ale kilka fotek się udało pacnąć 😉
Domowe fiołki i kropelki to taki wdzięczny temat. Często wracam do ich fotografowania 😉
Poooozyyyycjaaa!
Boooksuuj!
Polydrusus picus, obryzg, spacerował sobie to tu to tam, nie opuszczając swojego włochatego listka.
Jakoś wcześniej nie zwróciłem jakoś specjalnie uwagi na tą fotkę. Ale po uważniejszym przyglądnięciu się widzę, że owa malutka kilkumilimetrowa muszka ma wyjątkowo długą trąbkę 😉
W czeluściach szuflady znalazłem wtyka, którego w poprzednim sezonie spotkałem tylko raz, czy dwa, a przecież to chyba popularny zwierz.
Ale się uczepiłem tych much, co najmniej jak latem one mnie 😉 Ta tu, to Minettia longipennis, choć początkowo, zanim Radzido ją oznaczyła, nazwałem ją z indiańska Za Długie Skrzydła 😉
Myślę, że ta nazwa do niej pasuje. Wymyśliłem ją sam, ale po łacińsku to nie wiem jak to będzie 😉
Myślę, że to cuchna nawozowa…
Zdecydowanie najwięcej latem napstrykałem much. Taki już ich los, skoro jest ich najwięcej, są wszędzie i na dodatek nie uciekają przed obiektywem…
Tej tu nadaję brzydkie miano Gówniara Zielona 😉
A tak na prawdę to Lucilia sericata, padlinówka, która składa jaja w mięsie. Co niektóre gatunki owej muchy dzielnie służą panom policjantom w określeniu np. czasu zgonu ciała ofiary. Brrrr…..
Co mi się nawinęło przed obiektyw - Witold Ochał 